خدایا مرا در این روز برای اقامه و انجام فرمانت قوت بخش و حلاوت و شیرینی ذکرت را به من بچشان و برای ادای شکر خود به کرمت مهیا ساز و در این روز به حفظ و پرده‌پوشی مرا از گناه محفوظ دار، ای بصیرترین بینایان عالم.


●●●●●●●●●●●●●●●●●●● شرح دعای چهارمین روز ماه رمضان..●●●●●●●●●●●●●●●●

اللَّهُمَّ قَوِّنِی فِیهِ عَلَی إِقَامَةِ أَمْرِکَ
خدایا به من قوت بده که در ماه رمضان خوب عبادت کنم و امر تو را اطاعت کنم؛ نباید فراموش کرد، قوت عبادت غیر از قوت بازوست.
سال‌ها پیش در مشهد پیرمردی بود بالای صد سال عمر داشت ولی نمازهایش را ایستاده می‌خواند! همان پیرمرد یک بار سبک را به‌زور برمی‌داشت بنابراین قوت عبادت غیر از قوت بدن است.
امیرالمؤمنین (ع) نان خشک را نمی‌توانستند بشکنند، ولی قلعه خیبر را فتح کردند و آن رشادت‌ها را آفریدند و یاران ایشان گفتند: شما با این شجاعت و... چطور نان خشک را نمی‌توانید بشکنید؟ حضرت فرمودند: آن به قوه روحانی بود و این به قوه جسمانی است.
لذا این دو قوه با هم‌دیگر تفاوت دارد، پس ممکن است شخصی شصت ساله باشد، ولی قوت عبادت او از جوانان بیش‌تر باشد لذا در ماه رمضان از خدا درخواست کنیم که قوه عبادت به ما بدهد. در دعای کمیل هم این دعا از خدا خواسته می‌شود که «قَوّ عَلی خِدمَتِکَ جَوارحی»
در قدیم پدران ما دو ساعت به اذان برای عبادت، در اتاقی خلوت می‌کردند و یک ساعت بعد از آفتاب از خلوت‌گاه خود بیرون می‌آمدند و دنبال کسب و کار می‌رفتند؛ تاجرهای ما هم این‌طوری بودند! دعا می‌خواندند؛ زیارت عاشورا می‌خواندند و... بعد به محل کسب می‌رفتند ولی الان چه؟!... لذا خیر و برکت هم کم شده است.

وَ أَذِقْنِی فِیهِ حَلاَوَةَ ذِکْرِکَ
خدایا در این ماه رمضان یک درخواست دیگر هم از تو دارم و آن این است که حلاوت و شیرینی یاد خودت را به من بچشانی؛ که اگر این‌طور شد؛ دعای کمیل خواندن هم مزه پیدا می‌کند؛ دعای ابوحمزه خواندن هم مزه پیدا می‌کند؛ دعای افتتاح مزه می‌کند؛ روزه ماه مبارک رمضان مزه می‌کند و... بدانیم که عبادت هم مزه دارد.
در روایت وارد شده است اگر عالمی به علمش عمل نکند کم‌ترین عذابی که خدا برای او در نظر می‌گیرد این است که حلاوت و شیرینی مناجات با خدا از او گرفته می‌شود «إِنَّ أَدْنَی مَا أَنَا صَانِعٌ بِهِمْ أَنْ أَنْزِعَ حَلَاوَةَ مُنَاجَاتِی عَنْ قُلُوبِهِمْ» پس دعا و عبادت مزه دارد.

وَ أَوْزِعْنِی فِیهِ لِأَدَاءِ شُکْرِکَ بِکَرَمِکَ
خدایا به کرمت به من توفیق اداء شکرت را بده
شکر به چه معناست؟ آیا صرف گفتن «الهی شکر» گفتن است؟ تشکر از خداوند است؟
نه! شکر یعنی این‌که نعمت‌هایی که خداوند تبارک و تعالی به من داده است را درست و به‌جا مصرف کنم؛ این‌که چشم به نامحرم نگاه نکند، شکر چشم است؛ اگر گوش از آواز حرام و غیبت دوری بکند، شکر گوش سالم است؛ زبان هم اگر غیبت نکند، شکر زبان کرده‌ام. پس، خدایا به من توفیق بده شکر تو را به‌جا آورم: شکر نعمت نعمتت افزون کند / کفر نعمت از کفت بیرون کند.

وَ احْفَظْنِی فِیهِ بِحِفْظِکَ وَ سِتْرِکَ
خدایا در روز چهارم ماه رمضان من را از گناه حفظ کن و توفیق ترک گناه بده؛ تو ستارالعیوب هستی من را حفظم کن تا کسی از گناهان من باخبر نشود.
خدا را شکر کنیم که گناه بو ندارد! در روایت آمده است؛ اگر گناه بو داشت، هیچ دو نفری پهلوی هم نمی‌نشستند «لَو تَکاشَفتُم ما تَدافَنتُم» اگر از گناهان هم خبر داشتید، هیچ‌کس جنازه دیگری را دفن نمی‌کرد! باید خدا را شکر کنیم که گناه بو ندارد. البته اولیاء الهی بوی بد گناه را متوجه می‌شوند؛ امثال شیخ رجبعلی خیاط‌ها متوجه بوی گناه می‌شدند لذا گناه بو دارد؛ ایمان هم بو دارد.
• اویس به دیدن پیامبر خدا (ص) آمد، ولی ایشان تشریف نداشتند و به‌خاطر قولی که به مادر داده بود، منتظر رسول‌الله (ص) نماند و به یمن برگشت، وقتی رسول خدا (صلی‌الله علیه و آله و سلم) وارد منزل شدند؛ فرمودند بوی اویس به مشامم می‌رسد «إِنِّی لَأَجِدُ نَفَسَ الرَّحْمَنِ مِنْ جَانِبِ الْیَمَن» بوی ایمان اویس، منزل رسول‌الله (ص) را معطر کرده بود.
• با بعضی انسان‌ها وقتی معاشرت می‌کنی بدون این‌که عطری زده باشد، خوش بو هستند برعکس بعض افراد هستند که عطر هم که می‌زنند، بوی بدی می‌دهند، به‌خاطر این‌که ایمان و تقوای کاملی ندارد؛ نماز صبحش قضا شده لذا بوی بدی می‌دهد. شیطان به‌صورت هم‌چون آدمی بول می‌کند. در حاشیه مفاتیح آمده است: هر شب سه بار فرشته و ملکی شما را برای نماز شب بیدار می‌کند؛ اگر بلند نشدی و اذان صبح گفته شد؛ شیطان خوشحال می‌شود که موفق به خواندن نماز شب نشده‌ای و بعد بر صورت این‌چنین شخصی بول می‌کند. لذا در قدیم صورت‌ها نورانی بود ولی الان صورت‌ها تاریک و کدر است.

یَا أَبْصَرَ النَّاظِرِین
ای خدایی که از همه کسانی که نظر می‌کنند، تو بصیرتر هستی؛ ای خدایی که از همه بیناتر هستی به ما توفیق بده که ما در ماه رمضان گناه نکنیم، به حفظ خودت و به ستر خودت.