سعید صدرمحمدی  در شهریور  1363 در یک خانواده ی فرهنگی به دنیا  اومد  ،در همان اوایل نوجوانی به خاطر وجود ریشه های هنر در خانواده ی پدری و مادری ، به طور ناخواسته دنیای شعر و  شاعری  رو تجربه کرد ، و بعد ها وارد دنیای مجری گری  و گویندگی در رادیو و تلویزیون ایران  شد ،

 سعید صدرمحمدی رو در شبکه ی تهران با برنامه های : صبحانه ، به خانه برمی گردیم ، در استان ، ردپای هنر  ،  و در شبکه ی  جام جم1  با برنامه های :   آفتاب مهربانی ، ایرانی سلام ، اینجا ایران است  ، و مدتی هم در شبکه ی شما  در برنامه : هفت ترانه  ،   پربیننده  دیدیم .

مصاحبه ی زیر گپی کوتاه در یک بعد ظهر بهاری و  بارانی  بوده  :

 من مطمننم  که خیلی ها دوس دارن بدونن که  سعید صدرمحمدی  چی شد که  یه روزی مجری آنتن زنده ی تلویزیون شد ؟

من از دروان نوجوانی به طور ناخواسته وارد محافل ادبی شدم و چونکه قریه ی هنر و به طور خاصه  رگه ی شعر و شاعری در خوانواده ی ما  ( چه در پدری و چه مادری ) وجود داره  به طوری که اکثرا دستی بر آتش دارن و هر وقت  به هر دلیل و مناسبتی دور هم جمع میشم  درباره ی همین چیزها صحبت میکنم و همین همنشینی ها و همصحبتی ها باعث می شه که به طور ناخواسته روی همدیگه و مخصوصا بچه ها  و نوجون ها که در حال شکل گیری و رشد هستند تاثیر گذاشته بشه ، من هم که یه زمونی جزو یکی از همین بچه ها و نوجون ها بودم یه روزی از روزهای دوران اوایل نوجوانی احساس کردم که می تونم قلم به دست بگیرم و افکارم رو  بنویسم  البته اون موقع نمی تونستم اون چیزی رو که واقعا توی سرم بود  روی کاغذ پیاده کنم  چون هنوز  دایره ی واژه گانی ضعیفی داشتم و مهمتر اینکه  تجربه ی تاختن بر واژه ها  و رام کردنشون رو هم نداشتم ، به هر حال به خاطر اون ریشه و عقبه ی خانوادگی و پشت کاری و علاقه ای که داشتم خیلی زود در محافل ادبی به عنوان یه شاعر و بعد ها به عنوان  منتقد ادبی البته نه به معنای واقعی کلمه  شناخته شدم و کم کم تمام روح و افکارم رو این وادی تسخیر کرد  و رفته رفته به دلیل همنشینی با افراد خاص و با تجربه در دنیای هنر و مطالعه  تونستم  اداره ی بعضی همایش های ادبی رو برعهده بگیرم و یک روز  خودم رو در پشت تریبون مجریگری در کنگره ی شعر دیدم و بعد ها به تایید اطرافیان و علاقه ی خودم به دنیای مجریگری ، این شاخه از زندگیم کم کم  شروع به رشد و شکل گیری شد  به طوری که دوره های مجری گری رو گذروندم و برای اولین بار در برنامه ی : صبحانه  ، در شبکه ی تهران که یک برنامه ی صبحگاهی تولیدی  بود به عنوان مجری  انتخاب شدم و این رو بعد از خدا و امام حسین (ع) به نوعی مدیون دوست خوبم  جعفر رجبی  هستم که من رو معرفی کرد و بعد از تستی که ازم گرفتند من مجری اون برنامه شدم ، و جالب اینجاست که  وقتی خودم رو برای اولین بار در تلوزیون دیدیم  خودم باورم نمیشد  ، بی اختیار صدای تلوزیون رو زیاد کرده بودم ، پدرم هنوز خواب بود ، وقتی بیدار شد در حالی که چشاشو میمالید ، پرسید که سعید اون تویی ؟   

منم با خنده گفتم : آره بابا  خودمم

 پدرم با یه حالتی که معلوم نبود خوشحال بود یا از بلندی صدای تلوزیون ناراحت ،

 رفت که  دست و صورتش رو بشوره ...

پدرم هیچ وقت احساساتشو نشون نمیده .

 2 . معمولا این طور به نظر می رسه که همه حوزه هایی که در اون جا معروفیت و شهرتی وجود داره ، مثل همین مجریگری نیاز به پارتی و رابطه داره ، میخوام نظرت رو در این باره بدونم ؟

نمیتونم بگم که اصلا نیست  یا چنین چیزی وجود نداره ، حالا فرقی هم نمیکنه چه در دنیای هنر  و چه در سایر زمینه ها ، اما درمورد خودم بگم که من تنها پارتی که داشتم  و دارم،  اول خدا بوده  و دوم دردانه ی خدا امام حسین (ع)  به طوری که در فرم کمیته ی مجریان در جایی از فرم خواسته شده بود که نام معرف خودم رو به سازمان بنویسم که معمولا در این سالها مخصوصا خیلی با اهمیت شده ،  که من اسم سید و سالار شهیدان امام حسین (ع) رو نوشتم که واقعا تنها پارتی من در این دنیا  در هر کار و جایی بوده و هست و امید وارم که بعدها هم باشه ، و صحت این مطلب  رو شما می تونید از سازمان تحقیق کنید

3 . درباره ی کمیته مجریان که گفتی میخوام بیشتر بدونم ؟

کمیته مجریان در حقیقت جمعی از مدیران، معاونین ، صاحبنظران و پیشکسوتان رسانه هستند که با توجه و بررسی رزومه و توانایی یک مجری ،  ضمن معرفی به یک شبکه به طور خاص ، مجوز آنتن زنده رو هم به اون مجری میدن ، درحقیقت این طور میتونم بگم که همه ی کسانی که شما در تلوزیون میبینید این مجوز و این فیلتر  رو نگذروندن که اهمیت بسیار خاصی رو داره

4 . ما شما رو از شبکه تهران و بعد ها در شبکه ها مختلف و درنهایت در شبکه جام جم1 دیدیم این جابه جایی ها  دلیل خاصی داره  ؟

ببینید ..  پیرامون اون تاییدیه و مجوز کمیته ی مجریان ،  من  به طور خاص مجری شبکه ی جام جم هستم اما گاهی هم به پیشنهاد  گروه و تهیه کننده ای ، در سایر برنامه ها هم فعالیت می کردم اما کم کم  همین طور که خودتون اشاره کردین دیگه تمایل زیادی برای حضور در سایر شبکه ها رو ندارم و بیشتر دوس دارم در شبکه ی جام جم  اجرا داشته باشم

5 . خیلی ها شاید این سئوال براشون پیش بیاد که شبکه های داخلی وقتی بیننده ی زیاد دارن چرا دوس داری در شبکه ای مثل  جام جم  باشی ؟

اتفاقا این سوالی که خیلی از اوقات  دوستان، آشنایان و همین طور مردم ازم  می پرسن ،که چرا در شبکه ی مثلا 1 ، 2 ، 3  و به قول شما  شبکه های سراسری داخلی برنامه ندارم ، اولا باید بگم که شبکه جام جم  یه شبکه ی داخلیه که همه ی مردم با  ستاب باکس دیجیتالی  راحت می تونن ببینند و دوم اینکه برخلاف افکار رایج ، سیاست سازمان  بحث اجرا و مجریگری در شبکه ی جام جم رو نسبت به سایر شبکه ها  خیلی سختر و حساس تر  میدونه ، چون علاوه بر مخاطب داخلی کلی مخاطب در خارج از این مرز و بوم داره و شما باید به عنوان یک مجری در کنار کثرت مجریان و برنامه های ماهواره ای خارج کشور طوری باید  باشی که مخاطب کانل رو به هر دلیلی عوض نکنه ، و دلیل دیگرش اینکه من بیشتر در برنامه ها و گفت وگوهای هنری سعی میکنم حضور داشته باشم که همین موضوع من رو به ظاهر کم کارنشون میده .

6 . فکر نمیکنی از شعر و ادبیات فاصله گرفتی ؟

راستشو بخواهی اینطوره ،  طوری که حتی چاپ کتابم به تاخیر افتاده و  اینکه قبلترها بیشتر به انجمن های ادبی و عصر شعرها می رفتم یا دعوت میشدم  و همین باعث می شد که  بیشتر هم بنویسم و بخونم  ،  اما این به این معنا نیست که الان شعری ننویسم یا با شعر خداحافظی کرده باشم چراکه من بدون موسیقی و شعر  یه آدم افسرده و  بی جونی ام

7 .  مجری گری  و نویسندگی  چقدر میتونن مرتبط با هم باشن ؟

شاید برات جاب باشه که بدونی ، مجری و گوینده ای موفق هست که بتونه  «مجری مولف »  باشه ، یعنی دستی بر کتاب و قلم داشته باشه  و مهمتر اینکه اطلاعاتش رو به صورت پلاتو دربیاره و در زرورقی از واژه ها  تقدیم مخاطب کنه ، یکی از دلایل اینکه من خیلی زود پله های مجریگری  رو تا حدودی  طی کردم ، وجود ریشه های من در خاک دنیای ادبیات بوده ، چون ادبیات برخلاف افکار رایج تنها به شعر و داستان منتهی نمی شه ، بلکه تمام حوزه های هنری و حتی اجتماعی رو  مثل سینما ،تئاتر ، موسیقی ، نقاشی ، روانشناسی ، جامعه شناسی و   ... رو در برمیگیره  و علاوه بر اون باعث میشه که دایره ی واژه­گانی خوبی رو همراه با  تجربه هایی که در همین  نشست­های هنری ، اجتماعی پیدا میکنی

داشته باشی ، همه ی اینها به یه مجری کمک میکنه که دیده بشه و موندگار یاشه.  

8 .  اجرای کدوم یک از مجری هارو  در تلویزیون خودمون  دوس داری ،  چرا ؟

من در جایگاهی نیستم که نظری داشته باشم ، اما به عنوان کسی که در این ژانر فعالیت حرفه ای داره  اگه حق انتخاب داشته باشم از اجرای  : محمد سلوکی  و  فرزاد حسنی  لذت میبرم چون اجرای با پرستیژ ، آرام  و در عین حال پر از فراز و فرودی رو دارن ، مخاطب رو میشناسن و براش ارزش قائلن ،  و از جمله مجریانی هستند که از رادیو به تلوزیون اومدن  و به همین خاطر  گوینده خوبی هم هستند ، یعنی صدا  و تصویر سازی خوبی دارن و به همین  هم خاطر حساسیت های آنتن زنده رو  به خوبی میشناسن

9 . به نظرت به چه کسی می شه گفت یه مجری واقعی ؟

 یه مجری واقعی به نظر من کسی هست که مخاطب به خاطر اون برنامه رو نگاه کنه  نه به خاطر مهمانی که در برنامه حضور داره و متاسفانه این  در برنامه های تلوزیونی کمتر دیده میشه

مجریان خوبی رو که میتونم در دنیا  برات مثال بزنم : لری کین ، الن ، اپراوینفری و نینا مقدم   هستند

10 . واکنش مردمی که تو رو میبینن و میشناسن معمولا به چه شکلیه   ؟

برخلاف بازیگرها که مردم هرکجا که ببینند با اون ها عکس و امضاء میگیرن  و به هرحال واکنشی نشون میدن ،درباره مجری ها و گوینده ها معمولا  ، خوشبختانه یا متاسفانه  این طور نیست و فقط مردم از کنار ما رد میشن و وقتی فاصله میگیرن به بغل دستیشون میگن : دیدی اون که رد شد فلانی بودا  مجری فلان برنامه  .  اما به هرحال مردم لطف دارن و من همیشه  در برنامه های زنده این رو بارها گفتم که سرمایه های اصلی هر برنامه ای و شاید بهتر باشه بگم هر هنری ، مخاطبانش هستند،   همین و بس

11 . چرا مخاطب برای تو اینقدر مهمه ؟

ببینید به نظر من لنز دوربین یه خاصیتی داره که برخلاف اون چیزی که مردم و حتی خیلی از همکاران مجری من فکر میکنند ظاهر یک مجری رو نشون نمیده  ، بلکه در وحله ی اول درون و ماهیت اصلی  تورو به مخاطب نشون میده طوری که اگه دروغ بگی یا به حرفی که باور نداری تاکید کنی ، به تظاهر بخندی یا گریه کنی ،  هر چقدر هم بازیگر خوبی باشی مردم این رو میفهمن و این هیچ ربطی به طبقه ی اجتماعی ، تحصیلات ، سن وسال و هر چیزه دیگه ای نداره ، من فقط یک جمله رو درباره مردم ایران میتونم بگم که : مردم ایران  عشق رو خیلی خوب درک می کنند و خیلی خوب میفهمن   . پس باید یه مجری خیلی حواسش رو جمع باشه .

12 . دیده شدن ،شناخته شدن ، معروف شدن چه حسی دارید ؟

نمیدونم چی بگم ... گاهی خوبه چون طیف های مختلفی با تو ارتباط برقرار میکنن و گاهی هم دست و پا گیره مخصوصا در این سن جونی که باید خیلی مواظب خودت  باشی، از لباس پوشیدن گرفته تا حرف زدن جاهایی که میری ،کارهای که میکنی و به هر حال همه چی ،   چون یه جورایی زیر ذربین هستی  و از تو انتظاراتی میره ، اما در نهایت باید بپذیریم که این شغل ماست  و خودمون انتخابش کردیم .

13 . میخوام بدونم چه چیزی تو رو  واقعا خوشحال میکنه ؟

وقتی با بارون قدم میزنم ،

وقتی اجرایی دارم که راضی ام و احساس میکنم که همون طوری بودم که انتظار داشتم ،  یعنی رسالتی که خدا به گردن من گذاشته ، چون معتقد هستم که همه ی ما در این دنیا یه رسالتی داریم و بهتره بگم که استعدادی داریم،  یکی قرار استاد آواز بشه  ، یکی  استاد دانشگاه  ، یکی  مخترع  ، یکی  خبرنگار مثه شما  و  شاید هم  مثه من  یه مجری ، اما مهم اینکه ببینیم واقعا برای چی اومدیم و کارمون چیه ، بارمون چیه ، یارمون کیه  و خلاصه اگه به این سئوالها جوابی پیدا کردیم و توی اون راه قدم گذاشتیم  تجربه ی من  نشون میده که برای پیشرفت ، نه پارتی میخواد و نه هیچ چیز دیگه چون اون رو خدا مقرر کرده ، و درنهایت خوشحالی و هر روز با افتخار و عشق  تلاش می کنی .

14 . خاطره ی خوبی که در سال گذشته از اجرا در برنامه ی زنده­ ی « ایرانی سلام» داری  چیه ؟

 به لطف خدا  در سال 92 افتخار این رو دارم که  همه­ی عزیزانی که  باهشون گفت وگویی داشتم ، اکثرا بزرگان دنیای هنر بودند که به خواهش و دعوت من  به اون برنامه­ ی زنده ی تلوزیونی اومده بودند ، اما من گفت وگویی رو که با استاد بزرگ وار  لوریس چکناورایان  ( آهنگ ساز ، رهبر ارکستر ، موسیقیدان )  در ایام نوروز داشتم  هیچ وقت فراموش نمی کنم ،  اونقدرها که دلیلش رو هم  نمیتونم در قالب واژه ها به زبون بیارم ، شاید این حرفم خنده داره باشه دلم میخواست همه ی مردم مخصوصا جونا اون برنامه رو میدیدن نه به خاطر من ، بلکه به خاطر حرفها و سرمشقهایی که چکناواریان در اون گفت و گوی یک ساعته  در لابه لای تجربه هاش گفت  .

15 . یه حرف خوب بگی  چی میگی ؟

میگم به صدای قلبت همیشه گوش کن ،  اون صدای خداست  که با تو حرف میزنه و میتپه و میزنه برای همه ی اونهایی که دوسشون داریم و دوسمون دارن  مثل :  پدر ، مادر ، خواهر ، برادر ، شریک زندگیمون ، فرزندانمون ، وطنمون ، پرچم سه رنگ ، پر رنگ و پر غرورمون  و خلاصه  همه ی اونهایی که به خاطرشون صبح دوباره از خواب بیدار میشیم ، اگه  صدای خدا رو بشنوی صدای یه دوست خوب رو میشنوی که اون دوست خوب  ، خودتی  .

16 . حرف اول رو من گفتم حرف آخر رو تو بگو ..

سپاسگزارم از خدا .

سپاسگزارم از دردانه خدا  امام حسین (ع) .

سپاسگزارم از  پدر و مادرم .

سپاسگزارم از همه ی اونهایی که کمک میکنند تا جونای این مرز و بوم  در راهی که استعداد دارن قدم بردارن .

و سپاسگزارم از شما دوس خوب و هنرمندم ، پژمان عزیز  که میدونم دغدغه ی هنرمندها رو داشتی و داری و امروز به من این افتخار رو دادی که یه گپی بزنیم  ،

 اما فک کنم که این چایی سرد شده و دوباره باید یه چایی برام بیاری...